Dlaczego szwendać się…


FacebookTwitterWykopGoogle+RedditLinkedInEmailPrint

Szanowni Państwo,
dopiero zajrzenie do słownika uświadomiło mi, że poprawna pisownia potocznego czasownika to „szwendać”, a nie „szwędać”. Zauważyłem zresztą, że jest to błąd popełniany przez ludzi. Czy można prosić o przybliżenie etymologii tego wyrazu, która zapewne uzasadni powód nietypowej w moim odczuciu pisowni? Brzmi z niemiecka.
Z wyrazami szacunku
Czytelnik

Czasownik zwrotny szwendać się (‘chodzić tu i tam, wałęsać się, włóczyć się’) – wbrew temu, co można by sądzić – nie ma nic wspólnego z niemczyzną. Wszystko wskazuje na to, że jest przeróbką fonetyczną archaicznego czasownika szwędrać się o tym samym znaczeniu, pisanego przez ę. Ponieważ samogłoska nosowa ę przed spółgłoską d przechodzi w en, z czasem upowszechniła się pisownia szwendrać się, a później szwendać się (-dr– uproszczono sobie do –d-). Niekiedy jednak widywało się w druku grafię szwędać się. Wszystkie te formy odnotował Słownik języka polskiego Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego (tzw. warszawski), Warszawa 1915, t. VII, s. 693-694. […]

Zobacz całą poradę na stronie Poradni Językowej PWN

Nadwerężyć i nadwyrężyć, ale: styropian, a nie: steropian