Ciuciubabka to nazwa ‘starej dziecięcej zabawy, w której jeden z uczestników, mając zawiązane oczy, goni i próbuje schwytać innych’.

Słowniki języka polskiego notują jeszcze jedną (wtórną) definicję omawianego słowa. Podają, że przenośnie ciuciubabka jest także ‘sytuacją, w której bywa się zmuszonym do działania po omacku, na ślepo’.

Ciuciubabka stanowi dobrą zabawą ruchową dla dzieci w każdym wieku, zwłaszcza na świeżym powietrzu na koloniach i obozach.

Uczestnik, nazwany ciuciubabką, staje w środku koła i ma zawiązane chustką oczy. Ktoś z pozostałych uczestników zabawy okręca go dookoła i pyta:

Ciuciubabko, na czym stoisz?
– Na beczce – odpowiada ciuciubabka.
– A co jest w tej beczce?
Kapusta i kwas.
No to, ciuciubabko, łap nas!

Quiz

Ciuciubabka, poruszając się po omacku, stara się jak najszybciej kogoś złapać i dotykając go – rozpoznać (podać imię). Kiedy tego dokona – a nie jest to proste – ten ktoś zostaje za karę ciuciubabką. I zabawa zaczyna się od początku.

Słowniki etymologiczne podają, że w ciuciubabkę bawiono się już w początkach XIX w., z tym że dotyczyło to… osób dorosłych (zwykle kobiet na przyjęciach).

Rozrywką podobną do ciuciubabki był dupniak. Jedna osoba się nachylała, a pozostałe, stając za nią, uderzały ją klapsem (lżej lub mocniej) w tylną część ciała. Chodziło o to, by odgadnąć, kto to zrobił…

Warto wiedzieć, że na zabawę zwaną ciuciubabką mówiono przed wiekami ślepa babka (gdyż miała ona zakryte oczy, czyli była chwilowo „ślepa”).

W trakcie zabawy uczestnicy zachęcali ślepą babkę do działania szukającą ich po omacku słowami ciu, ciu, babko!

Owo ciu, ciu (lub ciuciu) było pierwotnie ‘wołaniem na szczenięta’ (ciucia ‘mały pies’). I od tego ciu, ciu, babko powstał z czasem rzeczownik ciuciubabka.

Pan Literka

Skomentuj

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Przewiń do góry