Tata zapytał mnie, czy odmienia się ,,boa dusiciel”. Bez namysłu odpowiedziałam, że tak, ale gdy zaczęłam odmieniać…
Z nazwą boa dusiciel (jak wiadomo, jest to potężny niejadowity wąż, który dusi swe ofiary, owijając się wokół ich ciała) istotnie może być trochę kłopotu. Człon pierwszy − boa − (z łac. bo(v)a ‘wąż wodny’) ma bowiem zakończenie dwusamogłoskowe -oa i dlatego początkowo był nawet kłopot, czy ma to być rzeczownik rodzaju męskiego czy nijakiego. O formie męskiej rozstrzygnął ostatecznie człon drugi − (ten) dusiciel, a jeśli chodzi o odmianę, to postanowiono, że boa pozostanie nieodmienny. Dlatego mówi się i pisze: kto? co? boa dusiciel, kogo? czego boa dusiciela, komu? czemu? boa dusicielowi, z kim? z czym? z boa dusicielem, o kim? o czym? o boa dusicielu, a w l. mnogiej: boa dusiciele, boa dusicieli, boa dusicielom, z boa dusicielami, o boa dusicielach.
Uwaga! Może też być boa, czyli ‘długi, wąski szal z puszystego futra’. Wtedy jest (to) boa, np. Mama ma piękne czarne boa, które nosi na specjalne okazje. I w tym wypadku formy boa się nie odmienia.